Tym razem wpis bardziej administracyjny: zamiast pisać dzisiaj poczytam.

Od wielu lat czytam Marcela Prousta "W poszukiwaniu straconego czasu". Jeszcze nie skończyłem tej książki, ale w dłoniach mam ostatni, siódmy już tom o podtytule: "Czas odnaleziony". Czemu tyle lat mi to zajmuje? Nie chodzi mi o to by dorównać autorowi i czytać w tempie w którym on pisał :) Po prostu by czytać tą książkę trzeba mieć odpowiedni nastrój... Okazuje się, że przez tyle lat nie często mi się trafiał, choć książka leży tuż przy łóżku.

"W poszukiwaniu straconego czasu"... Wielu się śmieje, że wystarczyłoby nie czytać tej książki - i w ten sposób nie straci się czasu, który Proust przez tyle kart próbował odnaleźć. 

Czemu wzmianka o tej książce na portalu o rozwoju osobistym? Nie tylko dlatego, by się wyspowiadać z niepisania :) To magiczna książka - otwiera zmysły na postrzeganie tak drobnych-wielkich rzeczy dookoła, uczuć oraz emocji w sobie i w innych, że warta jest przeczytania. Przecież rozwój osobisty to również poszerzanie horyzontów o te rzeczy.

Książka jest trudna - i nie dla wszystkich.