Autorem artykułu jest Stanisław Raczyński, który dołączył do ekipy dlasiebie.pl ze swoimi pomysłami :) Gdy czytałem ten artykuł, to doszedłem do wniosku, że większość moich znajomych dokładnie tak żyje... niestety. Mam nadzieję że trafią na ten tekst i wezmą sobie porady do serca. Miłego czytania

Wstajesz pewnie koło godziny 6 rano, myjesz się, jesz śniadanie, ubierasz się do pracy i wychodzisz z domu. W pracy spędzasz minimum 8 godzin, a czasami, kiedy jest coś bardzo ważnego do zrobienia to zostajesz dużo dłużej. Wracasz do domu jak zwykle zmęczony. Być może nawet pracujesz jeszcze po powrocie do domu?

Twoja dziewczyna, żona czy dzieci ciągle narzekają, że nie masz dla nich czasu, że pracujesz, a przecież robisz to dla nich, prawda? Starasz się, aby mieli wszystko, czego ty nie miałeś. Aby one nie musiały tak ciężko pracować jak ty.

W piątek się cieszysz po powrocie do domu, że będziesz mógł w weekend odpocząć i zdziwiony jesteś, jak twoja druga połówka pragnie cię wyciągnąć na zakupy, abyś w tłumie rozentuzjazmowanych ludzi z powodu przecen i wyprzedaży ganiał z koszykiem przed sobą.  Oczywiście jest to wspaniały pomysł na spędzenie czasu dla kogoś, kto cały tydzień odpoczywa.

Udało Ci się to przeżyć i wracając wieczorem do domu z zakupów, na których nie wiesz, jakim cudem spędziłeś prawie cały dzień myślisz o jutrzejszym dniu.

Niedziela jest wspaniałym dniem na wypoczynek. Nie możesz się wprost doczekać, kiedy będzie ten dzień. Jednak po powrocie do domu z zakupów dowiadujesz się, że mama twojej drugiej połówki ma jutro przyjechać w odwiedziny, aby miło spędzić czas ze swoimi dziećmi. Ta myśl napawa cię nieokiełznaną radością i jedyne, czego pragniesz to pójść do pracy w poniedziałek na całe 12 godzin, aby wreszcie „odpocząć”.

A co zrobiłeś w tym tygodniu dla siebie? Co powinieneś zrobić?

Autorem tego tekstu jest Joanna Boj, psychoterapeuta i coach, autorka strony www.pozaschematy.pl. Gorąco zachęcam do czytania jej strony, bo nie dość, że bardzo ciekawe rzeczy opisuje, to jeszcze pisze z lekkością i fajnie się czyta jej teksty :)

Nagły impuls skłonił mnie do napisania krótkiego tekstu. W końcu ile można odwlekać Pracy nie ubyło, większość czasu spędzam na nauce do egzaminów i pracy nad różnymi projektami.  I między innymi ta sytuacja skłoniła mnie do przemyśleń na temat tego ile wymagamy od siebie samych i w ogóle, jak siebie traktujemy. Oczywiście różni ludzie mają różne sytuacje, ale mam wrażenie, że moje rozważania będą dotyczyły sporej części zachodniej populacji.

[photo by takanawo] 

Sprzeczność:

1. Nie zdobędziesz dobrej pracy bez doświadczenia;

2. Nie zdobędziesz doświadczenia bez pracy

 

No i co z tym fantem zrobić? Jak zdobyć pracę, na której Ci zależy?

Czas to coś, co dostajesz gratis, ot tak, niczym pensję. Czy tego chcesz, czy nie, wydajesz go bezustannie. Czasu nie da się kontrolować, zmagazynować na później, przyspieszyć czy spowolnić.

Możesz jednak postarać się kontrolować to, co sam robisz, tak by upływający czas ‘wydać’ na najwłaściwsze rzeczy i czerpać z życia jak najwięcej pozytywów.

Ważna rzecz: czas upływa z różną prędkością. To brzmi absurdalnie, jednak godzina nie jest równa godzinie.

Prawdopodobnie jesteś w stanie sobie przypomnieć, co robiłeś w poprzednie wakacje, ‘niezapomnianą’ imprezę sylwestrową, chwile, gdy zdałeś ważny egzamin, pierwszy przelot samolotem itd. Jednak nie będziesz w stanie przypomnieć sobie nudnych, rutynowych dni, które są ‘na jedno kopyto’: pobudka, praca/szkoła, jeść, dom, spać. Takie dni zlepiają się w nierozpoznawalną całość.